De ernstig zieke Jade Kops (18) heeft verdrietig nieuws gedeeld. Haar tumor blijft groeien en ondanks dat er nog bestralingen mogelijk zijn, zijn de risico´s hiervan enorm. Om die reden heeft Jade besloten om te stoppen met de behandelingen.
Op Instagram plaatst Jade een verdrietig bericht. ''Mijn dagen voelen als los zand in mijn handen. Ik zit al ruim vier jaar in een rollercoaster, maar sinds vorige week voelt alles nog verdrietiger.''
Gisteren kreeg ze de uitslag van haar MRI-scan. ''Het voelde gek, want er was geen hoop meer op een goede uitslag na de klap van mijn verlamming. Er was geen hoop meer op de woorden 'de tumor is nu stabiel', terwijl ik dat zo graag had gewild.''
In plaats daarvan kreeg Jade te horen dat de tumor is gegroeid. ''Naar alle kanten en dan vooral in de massa.''
''De tumor groeit naar mijn neus, mijn oor, mijn hersenen en hij zit volledig in mijn aangezichtszenuw heen. Op dit moment is mijn grootste vijand 6,2 centimeter groot. Van dit schrijven lopen de tranen al over mijn wangen. Ik ben kapot.''
'Verdrietig maar fijn'
Hoewel ze dus eigenlijk al geen hoop meer had op een goede uitslag, werd er alsnog een scan gemaakt om te kijken over bestraling mogelijk was. Die mogelijkheden besprak ze vandaag met haar artsen in het Prinses Máxima Centrum.
''Het was een heel heftig, verdrietig maar ook fijn gesprek met mijn liefste artsen. Ze vertelden mij dat een bestraling technisch gezien mogelijk is, maar dat er grote risico's aan verbonden zijn omdat ik er al veel aan heb gehad.''
''Zo is er 30 tot 40 procent kans dat ik, tijdens of net na de bestraling, een grote inwendige bloeding krijg waar ik ter plekke aan zou overlijden. Daarnaast is het eigenlijk wel zeker dat ik kan rekenen op een paar weken hevige pijn. Na deze informatie ging de vraag ‘Wat kan deze bestraling mij opleveren?’ gelijk door mijn hoofd, maar dit is eigenlijk niet te voorspellen.''
Kwaliteit van leven
Na het overwegen van alle risico's neemt Jade het dappere besluit om het niet te doen. ''Erg lastig en dubbel om nee te zeggen, maar in deze fase is kwaliteit van leven belangrijker. Ik zou het mezelf nooit vergeven als ik hierdoor eerder zou overlijden dan nodig.''
Moedig vraagt ze zich af hoe ze verder moet gaat. ''Niet met een behandeling, maar met herinneringen maken terwijl ik probeer te ‘accepteren’ dat de tumor groeit", besluit ze. "Net hoorde ik het lied ‘I would stay’ op de radio. Dit is precies mijn gevoel en daarom sluit ik ermee af. I would stay, nog heel lang.''
