Hoogzwangere Marisa (34) zwerft al maanden rond met zoontje en is wanhopig

vrijdag, 23 januari 2026 om 18:45

De 34-jarige Marisa Rivera Goeman staat op het randje van wanhoop. Ze zwerft al maandenlang van plek naar plek met haar zoontje van vier. Marisa is hoogzwanger en moet over enkele weken bevallen, maar een woning? Die krijgt ze niet.

Marisa doet tegenover het Algemeen Dagblad haar tragische verhaal. Meermaals per dag verkrampen haar buikspieren. Lopen lukt dan nauwelijks.

Artsen hebben haar het dringende advies gegeven rust te nemen en stress te vermijden. Maar hoe kan dat wanneer je hoogzwanger bent, en met je zoontje van 4 jaar en pasgeboren baby helemaal nergens terechtkunt?

''Ik probeer sterk te zijn voor mijn zoon, maar soms weet ik niet meer hoe'', aldus Marisa. Ze vraagt niet eens veel. Het enige dat ze wil hebben is een woning. ''Een plek waar mijn kind veilig is en waar ik deze zwangerschap kan afmaken zonder angst.''

AD.nl

@ADnl

·Follow

Ze is de wanhoop nabij. Al maanden zwerft de dove Marisa Rivera Goeman (34) samen met haar 4-jarige dove zoontje van plek naar plek. Ze is hoogzwanger en moet over enkele weken bevallen, maar een woning is nog niet in zicht. ad.nl/binnenland/hoo…

8:19 AM · Jan 22, 2026

111

Read 163 replies

Nederland

Enkele maanden geleden had Marisa nog een vaste woonplek in Spanje. Haar ouders zijn met pensioen en Mariska woonde daar samen met haar zoontje.

Haar zoontje is net als zij zelf doof. In Spanje is daar geen plek voor vanwege het gebrek aan passend onderwijs en onvoldoende ondersteuning.

''Ik wil het beste voor hem en voor zijn ontwikkeling. Hij moet naar een dovenschool. Naar een plek waar hij gezien en geholpen wordt. Dat is daar niet het geval.''

Daarom zijn Marisa en haar zoontje in september teruggekeerd naar Nederland. Ze staat er moederziel alleen voor. ''De vader van mijn kinderen speelt geen rol. Hij is afwezig. De realiteit is dat ik er alleen voor sta en dat de verantwoordelijkheid volledig bij mij ligt.'' De vader van haar zoontje ontkent dat overigens.

Kort geluk

In eerste instantie kan Marisa een kamer huren bij een dove hospita in Dordrecht. Haar kind kan gelukkig weer naar school en zij kan hierdoor naar een woning zoeken.

Het geluk is echter van korte duur. Halvewege december moeten ze halsoverkop vertrekken. Marisa en haar zoontje gaan daarop terug naar Spanje, om de feestdagen door te brengen met haar ouders.

Begin deze maand keren Marisa en haar zoontje opnieuw terug naar Nederland. Haar zoon volgt speciaal onderwijs op een dovenschool in Rotterdam. ''Dat kan ik hem niet afpakken.''

Marisa ziet geen uitweg meer en haar moeder huurt een vakantiehuisje in Nieuwerkerk aan den IJssel. Dit biedt slechts een tijdelijke uitkomst. Voor 17 dagen moet er 1.400 euro afgerekend worden.

In de tussentijd staat Marisa ingeschreven bij Woonnet en heeft zich gemeld bij de gemeenten waar zij eerder woonde. Het gaat onder andere om Delft, Dordrecht en Capelle aan den IJssel.

Geen urgentie

Omdat Marisa zelf doof is, kan ze niet de hele dag telefoontjes plegen. ''Als mijn zoontje op school zit, probeer ik afspraken te maken en gesprekken te voeren over huisvesting.''

''Die worden keer op keer uitgesteld of lopen op niets uit. Ik heb recht op een sociale huurwoning maar mijn urgentieverzoeken zijn tot nu toe afgewezen.''

Over iets meer dan twee maanden, op 26 maart, is ze uitgerekend. ''Er wordt voorgesteld dat ik naar een vrouwenopvang ga, maar dat is voor ons geen optie.''

''Ik heb een doof kind dat structuur, stabiliteit en zelfstandigheid nodig heeft. Ik weiger hem te plaatsen in een omgeving die daar niet op is ingericht. Ook werd gezegd dat ik naar mijn ouders in Spanje gaan kan, maar daar heeft mijn zoon geen goede toekomst.''

Huilen

Wat Marisa het ergst vindt? Dat er geen begrip voor haar als moeder met een beperking. Ze stelt dat ze niet verslaafd is en goed voor haar zoontje kan zorgen.

''Hij vraagt elke dag: 'Mama, heb je al een huis gevonden?' Mijn stress heeft ook invloed op hem. Als hij mij ziet huilen, troost hij mij. Dat is natuurljk de omgekeerde wereld. Ik doe alles voor hem.''

''Ik wil zo snel mogelijk een eigen huis voor ons en daarna weer aan het werk. Ik heb Wajong en heb in de zorg gewerkt. Ik wil meedoen.''