Freek Rikkerink zou er verstandig aan doen om naar Duitsland af te reizen en dan specifiek naar de stad Frankfurt voor een second opinion. Dat advies geeft Privé-baas Evert Santegoeds: ''Daar zit een heel bekende arts die gespecialiseerd is in longkanker.''
Ziek
Ineens was daar eergisteren het allesverwoestende bericht: Freek Rikkerink, van het iconische duo
Suzan en Freek, is
ernstig ziek.
Er is longkanker bij hem geconstateerd en dat blijkt ook al uitgezaaid. Om die reden hebben de twee besloten om per direct hun werkzaamheden neer te leggen. Maar hoe lang weten ze eigenlijk dat het mis is?
Evert Santegoeds speculeert erover in de podcast Strikt Privé. ''Zo'n vonnis dat nu kwam is niet na een onderzoek van een uur vastgesteld natuurlijk. Hij heeft dus een tijdje met een geheim geleefd.''
Vorige week hebben twee nog driemaal opgetreden in de Ziggo Dome. Volgens Evert moeten de twee toen al geweten hebben dat Freek ziek is.
''Dan ook nog eens naar de Ziggo en doen alsof er niets aan de hand is, terwijl je het onheil op je af ziet donderen. Ik heb dar alleen maar heel diep respect voor hoe sober en sec ze dat gebracht hebben. Het leek wel alsof de tijd even stilstond in Nederland.''
Evert geeft advies
Evert piekert over hoe lang Freek dit eigenlijk al weet. ''Ik sprak vanochtend een arts en ik vroeg: 'Wat gaat er voor traject aan vooraf voordat je dit vonnis krijgt?'''
''Ja, dat is toch zeker een maand of twee van onderzoeken geweest en biopten en dingetjes die op kweek gezet worden.''
''Dan is het oordeel natuurlijk wel vernietigend als je meteen te horen krijgt dat het onbehandelbaar is. Dan moet je wel precies weten wat voor vorm van kanker het is en dat is dus allemaal niet in zijn voordeel. Het is vreselijk.''
Hoewel Suzan en Freek bekend hebben gemaakt dat het ongeneeslijk is, geeft Evert een welgemeend advies: Freek zou voor een second opinion moeten gaan. ''Je hebt natuurlijk de neiging om te gaan kijken in Amerika of Duitsland.''
''In Frankfurt zit een bekende arts die gespecialiseerd is in longkanker. Of je daar nog terecht kan.''
Santegoeds vervolgt: ''Maar de wijze waarop zij zeggen: 'Het is ongeneeslijk'. Het is net alsof ze zich daar al bij neergelegd hebben en zich daarbij neer hebben moeten leggen.''
Evert zou nog meer moeite doen: ''Misschien dat er toch nog een arts is die zegt van: 'Laat mij eens kijken.' Als je nee hebt, dan zou je zeggen op die leeftijd en met een baby op komst: 'Dat ga ik doen', maar het is je persoonlijke keuze.''
