Het internet staat vol met verhalen van mensen die beweren te hebben gezien wat er gebeurt nadat je sterft. De Britse Lauren Canaday (38) is zo iemand. Ze was naar eigen zeggen 24 minuten klinisch niet meer in leven, en vertelt wat ze gedurende die tijd zag.
Zoals gezegd doen er veel verhalen de ronde over wat er zou gebeuren wanneer het aarde leven voorbij is.
Sommige mensen claimen een fel licht te hebben gezien. Anderen hebben het over een tunnel. Volgens Lauren klopt daar helemaal niets van.
Lauren was naar eigen zeggen zelf 24 minuten klinisch overleden nadat ze een hartaanval kreeg. Haar man begon meteen met reanimeren, iets dat de hulpdiensten later overnamen.
Volgens haar heeft haar bijna-doodervaring haar kijk op het leven enorm veranderd. In tegenstelling tot de mythe dat je een tunnel of fel wit licht ziet, ervoer Lauren iets heel anders.
''Ik herinner me alleen een gevoel van extreme vrede. De vrede bleef wekenlang bij me nadat ik wakker werd.''
Wanneer ze een tegenslag heeft in het leven, denkt Lauren nog steeds terug aan het warme gevoel dat ze kreeg. Het geeft haar een gevoel van rust. Op sommige dagen gaat ze zelfs naar de plek waar ze de hartaanval kreeg, zo vertelt ze tegen
Mirror.
''Ik ben absoluut niet meer bang voor de dood. Ondanks dat ik niets concreets heb gezien, maar ik me er helemaal geen zorgen over.''
(Tekst gaat verder onder de bron)
Nieuw leven
De hartaanval heeft haar leven volgens Lauren verdeeld in twee hoofdstukken: de periode voordat het gebeurde en alles wat daarna kwam.
Nadat ze 24 minuten geen hartslag had, zegt ze: ''Het voelt alsof mijn eerste leven in februari gestopt is en ik werd wakker in mijn tweede leven.''
Lauren voelt zich niet meer haar oude zelf. ''Als mensen zeggen dat ik er goed uitzie, voelt dat vreemd. Want ik voel me een heel ander persoon.''
Lauren leeft nu met een defribillator in haar borst. Ze beschouwt dit als een permanente herinnering aan haar oude leven.
Alles bij elkaar genomen vindt Lauren het hartstikke positief wat er gebeurd is. Toen ze wakker werd had ze geen herinneringen aan de week voor de hartaaval. Ook snapte ze niet dat ze in het ziekenhuis lag en had moeite met spreken en schrijven.
Artsen stelden haar echter gerust dat ze geen blijvende schade had opgelopen en cognitief intact was gebleven.