Transman boos omdat verpleegsters hem verkeerd aanduiden tijdens bevalling

donderdag, 15 mei 2025 om 9:48

Bennett Kaspar-Williams (37) uit Los Angeles heeft iets verschrikkelijks meegemaakt. De transman is bevallen van een kind, maar werd in het ziekenhuis herhaaldelijk aangeduid als moeder. En dat terwijl hij zich identificeert als vader.

Bennett kwam in 2011 tot de conclusie dat hij verder wilde gaan als man. In 2014 begon hij zijn transitie.

Inmiddels identificeert Bennett zich als non-binair en wil worden aangesproken met zowel mannelijke als vrouwelijke voornaamwoorden. Dan kom je dus uit bij hij/hem/zijn en zij/hen. Erg ingewikkeld allemaal en bijna niet meer bij te houden.

Bennett en zijn partner Malik wilden op gegeven moment graag een gezin stichten. Hij moest daarvoor wel stoppen met testosterontherapie, die hij jarenlang had gevolgd. Dit om de vruchtbaarheid helemaal te herstellen.

Hij had wel een borstoperatie laten uitvoeren, maar had het onderlichaam intact gelaten. Dit natuurlijk om zwanger te kunnen worden.

Kort nadat de twee besloten hadden voor gezinsuitbreiding te gaan, raakte Bennett in verwachting. Maar al kort na dit nieuws werd de vreugde overschaduwd door de uitbraak van het coronavirus.

Medische zorg en genderdysforie

Tijdens controles in het ziekenhuis ging er volgens Bennett een hoop mis. Ondanks dat hij zichzelf als de vader van het ongeboren kind identificeerde, bleef het ziekenhuispersoneel hem aanspreken als 'mama'.

Bennett voelde zich vreselijk behandeld. ''Wat mij hetmeest raakte, was dat mijn identiteit consequent is genegeerd. Zelfs nadat ik expliciet had aangegeven hoe ik aangesproken wilde worden, bleven ze maar 'mama' zeggen.''

Moederschap is geen universele norm

Bennett pleit er nu voor om traditionele opvattingen over vrouwelijkheid en moederschap los te laten. Volgens hem is het een misvatting dat alleen vrouwen kinderen kunnen dragen, of dat iedereen die een kind baart automatisch als moeder moet worden gezien.

“Zwangerschap is geen exclusief vrouwelijke ervaring,” zegt hij. “Niet alle vrouwen kunnen of willen kinderen krijgen, en niet iedereen die kinderen draagt, identificeert zich als vrouw. Het is tijd dat we deze aannames loslaten.”

Bennett benadrukt dat het belangrijk is om lichaam en gender niet als automatisch verbonden te beschouwen. Hij koos bewust voor het ouderschap vanuit de overtuiging dat biologische functies niet hoeven te bepalen hoe iemand zich identificeert.

Een pleidooi voor inclusiviteit

Zijn verhaal laat zien hoe complex en individueel gender en identiteit kunnen zijn – en hoe belangrijk het is dat zorgverleners daarin mee evolueren. Voor Bennett is het ouderschap geen kwestie van vrouw zijn, maar van mens zijn. En hij hoopt dat zijn ervaring bijdraagt aan meer bewustzijn en inclusiviteit in zowel de medische wereld als daarbuiten.

“Als we echt willen dat iedereen zich veilig en gezien voelt, moeten we stoppen met het koppelen van moederschap aan vrouw-zijn. Ouderschap is geen genderrol – het is een verantwoordelijkheid en een keuze,” besluit hij.