Het gaat niet goed met de Amerikaanse ski-legende Lindsey Vonn (41). Twee weken geleden kwam ze hard ten val op de olympische afdaling. Daar liep ze een compliceerde beenbreuk bij op. Ze is nu thuis maar laat weten dat ze er mentaal helemaal doorheen zit.
De voormalig olympisch kampioene kwam twee weken geleden tijdenss haar afdaling al na 13 seconden ten val. Op de beelden was te zien hoe ze in een van de eerste bochten haar evenwicht verloor.
Ze werd lang verzorgd in de sneeuw, waarna er uiteindelijk een traumahelikopter kwam om Vonn naar het ziekenhuis te brengen.
Schade groter
Niet veel later werd bekend dat ze een been- en enkelbreuk heeft overgehouden aan haar val. Gisteren onthulde Vonn dat de schade toch groter was dan er in de media werd aangegeven.
De val veroorzaakte extreme druk in haar been door bloeding en zwelling. De bloedtoevoer werd dan ook afgesneden. Het had niet veel gescheeld of Vonn was haar been verloren.
Het is aan orthopedisch chirurg Tom Hackett van Team USA te danken dat ze haar been nog heeft. Hij redde haar met een zogeheten fasciotomie. ''Hij sneed het open, gaf het lucht en heeft me gered'', aldus Vonn.
Mokerslag
Vonn heeft inmiddels meerdere operaties ondergaan, maar zal nog vaker onder het mes moeten. En dan volgt er ook nog een ingreep aan haar enkel.
Via social media deelt de Amerikaanse legende nu verdrietig nieuws. ''Mijn fysieke strijd begon op het moment dat ik gebesseerd raakte, maar de mentale strijd begon vandaag.''
''Het kwam binnen als een mokerslag. Het is een gevecht dat ik ken, omdat ik het al zo vaak heb moeten voeren.''
Ze vervolgt: ''Ik heb altijd geleerd van elke blessure. Elke keer heeft me dat op een andere manier een beter en sterker mens gemaakt. Maar de strijd in je hoofd kan donker, zwaar en meedogenloos zijn.''
Geen spijt
Na de val op de Spelen reageerde Vonn via
Instagram. Ze deed mee met een gescheurde kruisband, en veel mensen vonden dat ze daarom niet mee had moeten doen.
''Mijn olympische droom eindigde niet zoals ik had gehoopt. Het was geen sprookjesachtig einde, maar het leven is zoals het is. Ik durf te dromen en heb zo hard gewerkt aan het verwezenlijken ervan.''
Volgens Vonn hadden haar eerdere blessures helemaal niets te maken met haar val. ''Ik zat simpelweg een paar centimeter te strak op mijn lijn, waardoor mijn rechterarm in het poortje haakte.''
Vonn heeft geen spijt dat heeft meegedaan aan de Spelen. ''Het leven is te kort om niet alle kansen te omarmen.''
