Gisteren was een bijzondere dag. We kregen allereerst de grootste zonsverduistering sinds het jaar 1999, gevolgd door een regen aan vallen sterren. Voor mensen die het nog een keer willen zien, of die het gemist hebben: Vanavond komt er een nieuwe kans.
De
zonsverduistering was er eentje voor in de boeken. Het leek wel alsof het hele land was uitgelopen voor deze bijzondere gebeurtenis.
De files naar de stranden waren kilometers lang, terwijl mensen elkaar ter plaatste verdrongen voor het beste zicht.
Niet onlogisch, want dit maak je vaak maar één of tweemaal mee in je leven. De volgende keer dat de zon voor 88% bedekt wordt door de man, belooft pas plaats te vinden in het jaar 2081.
Vallende sterren
Na de zonsverduistering stond ons nog iets moois te wachten. Onze planeet trekt namelijk weer door de Perseïden, een jaarlijks terugkerende stroom ruimtestof.
Tijdens het piekmoment suizen we door het dichtste gedeelte van die wolk. Het resultaat is een regen van
vallende sterren.
Ook prachtig om te zien natuurlijk. Het absolute hoogtepunt was gisteren. Op social media zijn veel mooie foto's en filmpjes te zien. Er vielen er gisteren maar liefst 58 in een uur, dat is er dus ongeveer een per minuut.
Vanavond opnieuw
Hoewel het hoogtepunt gisteren dus plaatsvond, komt er vanavond nog een kans. De intensiteit is wel iets minder.
Gister vielen er dus 58 per uur. Vanavond zullen er zo'n 50 per uur te zien zijn. Dat meldt de website Hemel Waarnemen, dat er ook een prachtig mooi grafiekje bij heeft gemaakt waarin je onder meer de hoogte van de zon en de maan kunt zien.
Het belangrijkste is natuurlijk het tijdstip waarop het spektakel begint. Dat zal rond 04.00 uur vannacht zijn.
Wederom een nacht om je wekker te zetten, want na vanavond wordt de intensiteit nóg minder. En dus kunnen we wel stellen dat het de laatste kans is voor dit jaar.
Wat zijn de 'vallende sterren' eigenlijk?
De vallende sterren zijn eigenlijk niets meer dan afgestoten puin die de komeet
109P/Swift-Tuttle heeft achtergelaten tijdens zijn tocht door het zonnestelsel.
Deze zware komeet heeft een omlooptijd van 133 jaar en doet er dus meer dan een eeuw over om één rondje om de zon te maken, het laatste perihelium ervan was in 1992, en ligt dicht bij de baan van Aarde met 0.9595 AU.
De komeet is met een diameter van 26 kilometer aanzienlijk; bijna twee keer zo groot als het object dat vermoedelijk de dinosauriërs heeft uitgeroeid. Wanneer de aarde elk jaar in augustus door de stofwolk van deze komeet beweegt, botsen puindeeltjes met onze atmosfeer en verbranden ze op ongeveer 80 tot 120 kilometer hoogte, wat het lichtverschijnsel geeft dat wij een vallende ster noemen.
