Zoveel asielzoekers moet Nederland gaan opnemen uit andere landen

woensdag, 12 november 2025 om 12:32

Magnus Brunner, de eurocommissaris die over migatie gaat, heeft de lidstaten een voorstel gestuurd over de uitvoering van de nieuwe Europese spreidingswet. Die zal per 1 juni 2026 ingaan. Brussel wil echter niet zeggen hoeveel asielzoekers Nederland zal moeten opnemen. De cijfers zijn 'geheim' tot alle lidstaten akkoord zijn, zo meldt De Telegraaf.

Volgens het voorstel moeten de EU-lidstaten gezamenlijk minimaal 30.000 migranten opvangen. Hoeveel elke lidstaat bijdraagt, hangt af van factoren als bevolkingsomvang en economische kracht.

Landen die geen migranten willen opnemen, kunnen het afkopen. Voor elke niet opgenomen asielzoeker moet 20.000 euro worden betaald aan Brussel.

Het demissionaire kabinet in Nederland kiest voor die financiële optie, maar de totale kosten zijn nog niet bekend omdat de Europese Commissie de exacte cijfers voorlopig niet openbaar maakt.

Cijfers blijven geheim

De Europese Commissie wil de precieze verdeling pas publiceren nadat de lidstaten hebben ingestemd met het voorstel. Volgens Brussel is dat zo vastgelegd in de regelgeving.

Een EU-functionaris benadrukt dat Nederland de cijfers wél aan de Tweede Kamer mag doorgeven, al is nog niet duidelijk of dat ook daadwerkelijk zal gebeuren.

Solidariteit

EU-landen die aan de buitengrenzen liggen, zoals Griekenland, Cyprus, Italië en Spanje, kunnen rekenen op extra steun van andere lidstaten.

Zij mogen verzoeken dat andere EU-landen een deel van hun asielzoekers overnemen. Landen die zwaar onder druk staan qua het aantal migranten dat arriveert, waaronder Bulgarije, Tsjechië, Estland, Kroatië en Oostenrijk, kunnen een korting of vrijstelling krijgen.

Polen behoort eveneens tot deze groep vanwege de grote instroom van Oekraïense vluchtelingen, maar weigert mee te doen aan het migratiepact.

Nederland vroeg eveneens om een korting, maar kreeg die niet toegewezen. De Europese Commissie beschouwt Nederland als een land met een verhoogd risico op migratiedruk.

Dat betekent dat het wel financiële steun kan krijgen, maar geen uitzondering op de verplichte spreiding van migranten.

Strengere toepassing van Dublin-regels

Voor Nederland is vooral de handhaving van de zogenoemde Dublin-regels belangrijk. Die schrijven voor dat het land van eerste aankomst verantwoordelijk is voor de asielprocedure. In de praktijk komen echter veel migranten alsnog in het Nederlandse aanmeldcentrum in Ter Apel terecht, omdat landen als Italië en Griekenland weigeren hen terug te nemen.

EU-commissaris Brunner heeft bevestigd dat deze landen hun verplichtingen moeten nakomen en zogeheten Dublin-claimanten moeten terugnemen.

In Nederland gaat het om enkele honderden gevallen per jaar. Als Italië blijft weigeren, kan dat land zijn aanspraak op solidariteitssteun verliezen.

In dat geval hoeft Nederland niet langer te betalen voor migranten die het niet overneemt. Ook mag Nederland besluiten om Dublin-migranten niet terug te sturen, waarbij de financiële waarde daarvan kan worden verrekend met de solidariteitsbijdrage.